വീട്ടിലേക്കൊരു വഴിയുണ്ടായിരുന്നു

വീട്ടിലേക്കൊരു വഴിയുണ്ടായിരുന്നു പണ്ട് . ഇടുങ്ങിയതും കല്ലും മുള്ളും നിറഞ്ഞതാണന്നാലും വിശന്നു വലഞ്ഞസ്കൂള്‍ ദിനങ്ങളിലെ സായാഹ്നങ്ങളില്‍ ആശയോടെ ഓടി ചെന്നാല്‍ തണുത്ത താണന്നാലും,വിശപ്പ്‌ മാറുമായിരുന്നു . അയല്‍ക്കാര ന്‍റെ മനസ്സിലേക്കും ഒരു വഴിയുണ്ടായിരുന്നു -പണ്ട് മാവിലെറിഞ്ഞതിന്നു വഴക്ക്,അല്ലങ്കില്‍ കാതില്‍ ഒരു ഞെരട് എന്നാലും അയാള്‍ക്ക്‌ പേരറിയാം ആരുടെ മോനെന്നു മറിയാം അവസാനം ആ പഴുത്ത മുട്ടിക്കുടിയന്‍ മാങ്ങയിലെ തേന്‍ മധുരം ആ കാലംപോലെ ഹൃദ്യമായിരുന്നു . ഇന്ന് വീട്ടിലേക്കുള്ള വഴിയാണ് എന്‍റെ ദുഃഖം ഞാനാശിച്ചാലും എത്തിപ്പെടാനാവാത്ത വിധം അതെന്നില്‍ നിന്നും അകന്നു പോയിരിക്കുന്നു .