പ്രവാസത്തിന്റെ ഒരിടവേളക്കായി ,ഒരിക്കലൊരു കൂട്ടുകാരന് പറന്നു വന്നു.അവന് വന്നത് തിളക്കുന്ന ഉഷ്ണഭൂമിയില്നിന്ന്.
വന്നിറങ്ങിയത് മനുഷ്യന് പുഴുവായി നുരയുന്ന നഗരത്തിലേക്ക്.പണത്തിനു സുഖം വില്ക്കുന്നവളുടെ മൂക്കുത്തിയിലെ ചുവന്നകല്ലും
വിയര്പ്പും ,വിലകുറഞ്ഞ, രൂക്ഷഗന്ധമുള്ള വാസന തൈലത്തെ കുറിച്ചുംഅവന് പറഞ്ഞു.സുഖം എന്ന അവസ്ഥയെ ഒരുതേരട്ടയുടെ ഇഴച്ചിലാനെന്നു
നിര്വ്വചി ക്കുകയും ചെയ്തു........നാല് സഹോദരി മാരെ ഇറക്കാനുള്ള തത്രപ്പാടില് അവനെവിടെയോ ഊളിയിട്ടു.ജീവിതത്തിന്റെ ചെറിയ, ചെറിയ
കുരുക്കുകള് കെട്ടിയുമഴിച്ചും ഞാനും........വര്ഷങ്ങള്ക്കു ശേഷം ഒരു രോഗിയെസന്ദര്ശിക്കാനായാണ് പ്രസിദ്ധ മെങ്കിലും,(ഒരിക്കലും സന്തോഷത്തോടെ
ഓര്ക്കാനാവാത്ത) ആ ആതുരാലയത്തില് പോയത്.വര്ഷങ്ങള്ക്കു ശേഷം സുഖം പഴുതാരയെ പ്പോലെ ഇഴഞ്ഞു ശരീരത്തിന്റെ മാത്രമല്ല മനസ്സിന്റെയും
നിറവും ഭംഗിയും ചൈതന്യവും നഷ്ടപ്പെട്ട,നിരാലംബനായ അവനെ കാണേണ്ടി വന്നത് വിധിയുടെ ഏതു പര്യായത്തിലാണോ ആവോ?ആ കാഴ്ച അധികം നോക്കിനില്ക്കാന് എനിക്കായില്ല.അടുത്ത് നിന്നിരുന്ന കുട്ടി അവന്റെ ഭാര്യ യാണെന്ന്( പിന്നീട് അറിഞ്ഞു )കുട്ടിക്കും എന്റെ നല്ലപാതിക്കും ഊഹിക്കാന് പോലും ഇടം നല്കാത്ത വിധം അവിടെ നിന്നും ന്ഷ്ക്രമിക്കാന് കഴിഞ്ഞു എന്നത് നേര്,പക്ഷെ ആ ഓര്മ്മ യുടെ വേട്ടയാടല് ഇന്നും തുടരുന്നു.............
2011 ഒക്ടോബർ 21, വെള്ളിയാഴ്ച
2011 ഒക്ടോബർ 8, ശനിയാഴ്ച
വയലാര് അവാര്ഡ് കെ.പി.രാമനുണ്ണിയ്ക്ക്......
സൂഫി പറഞ്ഞ കഥയും,ജീവിതത്തിന്റെ പുസ്തകവും,ക്രൂയിസും ...........
എഴുതി കൈരളിക്കു സമ്മാനിച്ച ആ തൂലിക അവസാനം,അംഗീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.
ഏതൊരു കേരളീയനെയും പോലെ,പൊന്നാനിക്കാരനെ യും പ്പോലെ,ഞാനും ആഹ്ലാദവും
സന്തോഷവും ,ഇവിടെ പങ്കു വെക്കുന്നു.ഒരു സുഹൃത്ത് എന്നനിലയില് തികഞ്ഞ കൃതാര്ഥയും,
പ്രാര്ത്ഥനയും .........
എഴുതി കൈരളിക്കു സമ്മാനിച്ച ആ തൂലിക അവസാനം,അംഗീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.
ഏതൊരു കേരളീയനെയും പോലെ,പൊന്നാനിക്കാരനെ യും പ്പോലെ,ഞാനും ആഹ്ലാദവും
സന്തോഷവും ,ഇവിടെ പങ്കു വെക്കുന്നു.ഒരു സുഹൃത്ത് എന്നനിലയില് തികഞ്ഞ കൃതാര്ഥയും,
പ്രാര്ത്ഥനയും .........
ഇതിനായി സബ്സ്ക്രൈബ് ചെയ്ത:
അഭിപ്രായങ്ങള് (Atom)